Eetuitdagingen

20 augustus 2020 - Maar je eet toch gewoon?



Op het dieptepunt van mijn eetstoornis, zo'n 8 jaar geleden, was elke hapje teveel...

Ik begon weer te eten, stond mezelf langzaamaan weer dingen toe, en ja, ook pannenkoeken, ijsjes, chocolade, burgers,... maken weer blij deel uit van mijn leven! Maar ... het 'totale' plaatje is vaak te weinig...



Maar je eet toch gewoon?

Voor omstaanders is het vaak onzichbaar, want ja, ik 'eet toch gewoon'. Misschien is dat ook wel zo. Ik eet dagelijks ijs, verwen mezelf regelmatig met een lekkere vegan burger en ook pasta staat regelmatig op het menu. Helemaal normaal... maar dat is maar schijn... 


In mijn hoofd gaat het er heel anders aan toe:


staat er 's avonds pasta (mijn lievelingseten) op het menu? Dan bestaat de rest van de dag uit 'compensatie': een klein ontbijt, lunchen lijkt onbelangrijk en dat ijsje tussendoor laat ik ook maar beter staan... Ik blijf bezig, zoek afleiding in werken, ...  Uitgeput door gedachten beland ik 's avonds aan tafel, te moe om te genieten van dat bord spaghetti waar ik al de hele dag naar verlang... 


Zo gaat dat steeds opnieuw, compensatie bij alles wat ik eet. Na een lekker, stevig ontbijt ben ik vaak verdrietig... waarom? Omdat ik weet dat ik de rest van de niet veel meer 'mag' eten... En geloof me dat is DOODVERMOEIEND!



Mijn droom? = vrijheid! 

Opstaan, lekker ontbijten en aan de dag beginnen. Honger rond middag? Dan eet ik toch gewoon iets lekkers! en 's avonds verwen ik mezelf met een heerlijke maaltijd ,de ene dag een salade, de andere dag een pizza. Tussendoor zin in iets? Ja hoor, dat kan en mag! Alles draait om vrijheid, vrijheid in eten, vrijheid in leven. Want dat is toch wat 'normale' mensen doen? Toch?





-Leave the fucking table-

Deze quote leerde ik van mijn herstel-coach, 

elk eetmoment staat afzonderlijk van elkaar, 

eet, geniet en verlaat de tafel!

ook met je gedachten




Hoe pak ik dit aan?

'Gewoon' weer eten is niet zo simpel voor mij. Omdat ik jarenlang mijn hongergevoel negeerde is dit helemaal in de war... Samen met mijn coach stelde ik een 'eetschema' op: 3 hoofdmaaltijden en 3 tussendoortjes die ik mag eten! :D Momenteel werk ik er hard aan om dit schema te volgen. Dat lukt nog niet altijd... Maar ik blijf er elke dag voor vechten, zodat dit mijn 'nieuwe normaal' wordt en niet zo 'gek' meer voelt...



Eetuitdagingen

Bij eetstoornis herstel wordt vaak gesproken over 'eetuitdagingen' = dingen eten die 'moeilijk' zijn in je hoofd, om welke reden dan ook. Een 'uitdaging' aangaan is 1 ding, maar deze uitdagingen aangaan zonder compensatie/minderen in eten is iets anders... en net dàt maakt de uitdaging compleet.



Alfabet-uitdagingen:

Voor elke letter van het alfabet bedacht ik een eetuitdaging. Voortaan ga ik dagelijks 1 of meerdere uitdagingen van deze lijst aan in combinatie met een regelmatig en volwaardig eetpatroon. Ik blijf deze uitdagingen herhalen tot het 'normaal' voelt. Dit kan even duren, maar ik ben een doorzetter! ;-). 




op mijn instagram plaats ik regelmatig een update van deze uitdagingen!



Heb je na het lezen van dit verhaal nog vragen?

Zou je het fijn vinden dat ik vaker iets deel

over mijn strijd en weg richting herstel?

Ik hoor het graag via een berichtje.


veel liefs, 

Naduah

 

Leave the fucking table

 

BANK