Dagje in mijn hoofd

30 juli 2020 - een dagje in mijn hoofd


Vraag je je af hoe het is om met een eetstoornis te leven? Graag deel ik mijn persoonlijke ervaring.

Leven met een eetstoornis is 'overleven', het is geen "écht" leven...

Ik vecht elke dag voor een vrijer leven, een leven zonder deze gedachten <3


Ik neem een doorsnee werkdag als voorbeeld. Dit is hoe het nu loopt, de reden dat ik besef dat herstel echt nodig is! 


6u00
Goeiemorgen! Ik ontwaak zoals meestal voor mijn wekker afgaat. Mijn eerste gedachte: wat moet/mag ik ontbijten? Ik ben een ochtend-mens en hou van vroeg opstaan. Toch blijf ik liever in bed liggen, om de confrontatie met mezelf en vooral met eten te vermijden.... Ook mijn lichaam doet pijn, geen spierpijn, maar ik voel elk botje, voel me breekbaar en bang...

Na een innerlijke strijd over het ontbijt: alles lijkt te veel, niet voor nu, niet voor mij,... neem ik een ontbijt. Soms hou ik het ‘veilig’ op een stukje fruit bv, dan is het monster blij en gerustgesteld. Op andere dagen ga ik voor een écht ontbijt; de oorlog in mijn hoofd is losgebarsten: wat ik ook kies/at, het was te veel, te veel muesli, te veel pindakaas, te veel banaan,... wist je dat mijn monster op sommige dagen zelfs moeilijk doet om een appel? Belachelijk, dat besef ik ook... het bewijs hoe destructief een eetstoornis kan zijn...



Ik ga verder met m’n dag, gedachten gaan naar eten: wat moet ik de rest van de dag eten? Ik kan me niet concentreren, ben bang, schiet in de stress, mijn hoofd ontploft...

De dag is nog maar amper begonnen en ik ben doodmoe... ondertussen probeer ik m’n werk af te maken, goed te doen,...



12-13u
Ik besef dat het ‘tijd’ is om te eten, toch voelt dit abnormaal, fout,... wat ik ook neem of doe, nooit zal ik dat monstertje blij kunnen maken... vluchten in werken lijkt een oplossing. Maar ik kan me niet concentreren, mijn gedachten blijven naar eten gaan,...

Namiddag
De dag loopt verder, ik wil blijven weglopen, vluchten, vluchten van wat ik voel, vluchten van eten,... werken gaat moeizaam...
Vaak verwen ik mezelf met toch met een lekker ijsje, milkshake, smoothie,... heerlijk! Maar meestal in functie van wat ik de rest van de dag heb gegeten/ga eten.

18u
Avondeten! De ene dag lukt dit al vlotter dan de andere dag. Wat en hoeveel ik eet? Ook dat hangt een beetje af van hoeveel ik de rest van de dag al at... de ene dag gun ik mezelf pizza, spaghetti of een luxe burger. De andere dag voelt zelfs een salade teveel.

21u
Tijd voor een dessertje! Een luxe ijsje bv. Of ander lekkers. Voorlopig nooit zonder schuldgevoel.... ondertussen denk ik aan de volgende dag, wat moet/mag ik dan eten?

Doodmoe en verdrietig kruip ik in bed. Soms voel ik nog wat honger, maar weet niet hoe daarop te reageren in het midden van de nacht...





Zo verstrijken dagen en weken, maanden en jaren,... elke maaltijd staat in functie van de vorige en de volgende. Nooit is het ok, elke dag een gevecht,...

Ik kan dit niet langer... en vooral: ik WIL dit niet langer! Daarom zet ik mezelf even op ‘pauze’. De komende tijd werk ik aan en regelmatig eetpatroon, vrij van gedachten, alles kan, alles mag, wat, hoeveel en wanneer ik maar wil. Ik geef mezelf de ruimte op de stress te voelen die hierbij komt kijken, om elke dag opnieuw in tranen uit te barsten, bang te zijn,.... om uiteindelijk weer vrijer te worden, niet meer gebukt onder deze gedachten.



Een eetstoornis heeft verschillende aspecten/facetten, in elke blog belicht ik 1 specifiek onderwerp.

Heb je na het lezen van dit verhaal nog vragen? Zou je het fijn vinden dat ik vaker iets deel over mijn strijd en weg richting herstel? Ik hoor het graag via een berichtje.


veel liefs, 

Naduah

 

BANK